پنجشنبه ۰۵ ارديبهشت ۱۳۹۸ - 2019 April 25
کد خبر: ۱۱۳۵۱
تاریخ انتشار: ۰۳ فروردين ۱۳۹۲ - ۱۳:۳۲
"سیرنیوز" در گوشه و کنار شهرهای بزرگ آمریکا، افراد بی خانمان که مجبور به سکونت در چادرها شده اند، با دشوار هایی اقتصادی که با آن روبرو هستند، جوامعی منحصر به فرد برای خود درست کرده اند و علاقه ای نیز به ترک این جوامع نشان نمی دهند.

به گزارش سیرنیوز، نزدیک صد نفر در فاصله یک ساعت رانندگی از منهتن در نیویورک، افرادی هستند که به جنگل های اطراف پناه آورده اند که در میان آنان افراد متفاوتی از طبقه های متفاوت اجتماعی به چشم می خورد؛ از تاجر سابق تا فعال در صنعت مد یا پرستاری که سه مدرک متفاوت دارد و اینها بخشی از جامعه بی خانمان های آمریکا هستند که در حال رشد است.

در مناطقی مانند لیک وود یا نیوجرسی، نبود پناهگاه برای بی خانمان ها باعث شده است آنان به زندگی در چادر روی آوردند.

این مرکز را نیز یک کشیش محلی تاسیس کرده است؛ زمانی که زنی بی خانمان از وی تقاضای کمک کرد ولی وی موفق نشد برای وی سرپناهی فراهم آورد و فکر ایجاد سرپناهی با چادر در میان جنگل ها به فکرش رسید؛ جایی که اکنون بیش از هشتاد نفر در آن ساکن شده اند.

کشیش استیون بریگام از بنیانگذاران شهر چادری در اطراف نیوجرسی می گوید در شش سال گذشته، جمعیت این شهرک چادری از یک نفر به هفتاد تا هشتاد نفر رسیده است. اکنون من و افرادی بسیار خوب در این چادرها زندگی می کنیم که البته چاره دیگری هم نداریم زیرا فقط به این شکل است که می توانیم، با بهایی اندک در کنار هم باشیم و اجتماعی خوب را تشکیل دهیم. اکنون اینها دریافته اند که باید از تنها جایی که برای زنگی یافته ایم و می توانیم در آن زندگی کنیم و نامش را هم شهرک چادری گذاشته ایم دفاع کرد.

وی گفت با افزایش جمعیت بی خانمان ها در این اطراف و در آمریکا، همه دولت ها، خواه محلی یا فدرال باید دریابند که ما اوضاع را در دست گرفته ایم ولی شمار کسانی که در حال بی خانمان شدن هستند، در حال افزایش است و باید با این مساله به شکلی جدی روبرو شد.

آنجلو ویلادووا یک بی خانمان آمریکایی می گوید در روزهای رونق کاری، ساعتی بیست و پنج دلار در آمد داشتم و پرداخت هفتصد دلار برای اجاره آپارتمان مشکلی نبود ولی اکنون به این روز افتاده ام، به نظر من آمریکا مشکل مسکن دارد و تا زمانی که این مشکل حل نشود، باید این مشکل را به شکلی که همه توانش را داشته باشند، رسیدگی شود. منظور اینکه نیازهای اولیه تامین می شود؛ سقفی بالای سر داریم، اگر چه نایلونی است ولی سقف است، بستری خشک نیز داریم و غذای ما نیز از موسسات خیریه می رسد. مردمان خوبی بیرون از اینجا هستند. آب و غذا داریم. یعنی نیازهای اولیه ما تامین هستند ولی این فکر را نمی کنم که چنین وضعی همیشه ادامه خواهد داشت زیرا من زندگی به این شکل را دوست ندارم. می خواهم برای خود آپارتمانی داشته باشم، خودرو بخرم؛ منظورم این است که این وضع باید موقتی باشد.

مارلین برنزویگ دیگر بی خانمان ساکن در این شهرک می گوید ما حدود سه سال است که اینجا زندگی می کنیم.علت آمدن ما به اینجا این است که چاره ای جز این کار نداشتیم و این بهترین گزینه برای ما بود و از این جهت، تاسف نمی خوریم. ما اینجا را دوست داریم، دست است که جای بی عیبی نیست ولی هیچ کجا بی عیب نیست.

وی تصریح کرد صنعتی که من در آن کار می کرد، صنعت نساجی بود و من در کارم خبره بودم ولی این صنعت از هم پاشید. همه فرصت های شغلی به چین منتقل شدند و دیگر شغلی وجود نداشت.

مایکل برنزویگ نیز گفت برای من سخت است که درباره مسائل متعارف بیندیشم. بی خانمان به چه کسی گفته می شود؟ آیا روح شما بی خانمان است یا اینکه جسم شما در مکانی آرام و راحت قرار دارد؛ جایی که درختانی هستند و مرغ پرورش می یابد؛ خوب اینجا خانه است.

نام:
ایمیل:
* نظر: